Dojrzewania trudny czas

Dorastanie to trudny czas nie tylko dla dziecka, ale także dla całej jego rodziny. Wszystko się zmienia, rodzina poznaje siebie na nowo. Nastolatek próbuje coś rodzicom zakomunikować, rodzice demonstrują własną wobec tego postawę. Wiele osób ma problemy z dorastającymi dziećmi niezależnie czy te pochodzą z tzw. „dobrych domów” czy nie. Młodzież zaczyna mieć inne priorytety i to oczywiście manifestuje znajomymi, strojami, muzyką.

Od wieków pokolenia ścierały się ze sobą, dawny spór romantyków z pozytywistami odbywa się co dzień w wielu polskich domach i trzeba być na to przygotowanym, ze jeśli ma się dziecko, to przyjdzie traki czas, że i ono będzie chciało pokazać, że jest już prawe dorosłe. Jak mówi reklama: „prawie robi wielką różnicę”, toteż należy dziecko w swej dorosłości powoli utwierdzać. Ani zbyt duża swoboda ani wszelkie restrykcyjne metody nigdy nie były dobrym pomysłem, bo gdzieś musi ujść to stłumione powietrze i w końcu dziecko albo się zbuntuje albo zamknie w sobie.

Swoboda i wolność – tak, ale na pewnych zasadach. To właśnie w okresie dojrzewania można dziecku wpoić mnóstwo zasad i norm. Traktować ja jak partnera, ale nie pozwalać na za dużo. Na zachodzie, osoby, które nie radzą sobie z dorastającymi dziećmi, mogą posłać je do specjalnej szkoły z dyscypliną, by w porę je jeszcze czegoś nauczyć. Na naukę nigdy nie jest za późno, ale im później tym przecież gorzej, jeśli chodzi o dojrzewanie oczywiście.

Czas dojrzewania dla młodego człowieka to przecież niełatwy okres w życiu. Nagle zmienia się ciało i postrzeganie świata, kształtuje się własne zdanie i świadomość siebie, trzeba stawić czoło niezrozumiałemu światu, często zbuntować się przeciw jego zasadom, wprowadzić swoje, najlepszymi odbiorcami subkultur są przecież dzieci i młodzież w okresie dojrzewania.

To właśnie oni potrzebują idoli, to oni potrzebują utożsamienia z grupą. Trzeba dziecko zrozumieć, okazać empatię, miłość, i brać udział w jego życiu, oczywiście udział aktywny.